De Passarel was in Maastricht een voetgangersbrug over het spoor. Deze brug was 6 jaar lang de verbinding tussen mijn ouderlijk huis en de lagere school. Twee keer per dag liep ik over deze brug en keek naar de treinen die onder mij door reden. Een enkele keer een stoomloc, want jammer genoeg stapte de Nederlandse Spoorwegen in 1956 af van het gebruik van stoom. Diesel en elektrische tractie namen het over.
Ook vormde deze brug de verbinding tussen de wijk waarin ik woonde en 'de stad'. Onmiskenbaar heeft dit een gevolg gehad voor mijn belangstelling voor spoor en modelspoor. Vandaar ook dat ik de naam 'De Passarel' koos voor de groep mensen die mij helpen bij het promoten van spoormodelbouw.


De naam zelf is afgeleid van het Franse woord 'passerelle', in Maastricht geschreven op verschillende wijzen: Passerelle, Passerel en Passarel.